Blauw en ik. Een combi die ik nooit moe zal worden. De laatste EOTD “int blauw” verscheen tijdens het begin van de zomermaanden, dus sluiten we deze ook weer af met blauw. Anders dan blauwe oogschaduw, weliswaar. Blauwe mascara it is. Het heeft een hele tijd geduurd vooraleer ik de missie aanging, want wanneer draag je zoiets in godsnaam? En lijk ik dan niet eerder op een clown? Iets wat ik absoluut wou vermijden – nogal logisch.

Eerst must-say: mijn wimpers zijn lang, dun en blond. Om niet te overdrijven, bracht ik de blauwe kleur enkel aan op de bovenste wimpers. De onderste haartjes kregen een standaard zwarte kleur. Ik was allesbehalve tevreden; ik leek eerder doodziek. Dat blauwe op mijn wimpers wérkt niet bij mij. Totdat ik besloot het geheel nog wat aan te passen door bovenaan een donkergrijze eyeliner toe te voegen. Veel beter en zo leek ik tenminste gezond – ha! Wat ik wel moet zeggen: de mascara brengt wat moeilijker aan dan de standaard zwarte kleurtjes – klontertjes: check. Of dat door de kleur of textuur komt, of misschien door allebei, daar durf ik mezelf niet over uit te spreken. Een beetje handigheid is hier dus op zijn plaats.

Of ik ermee buiten zou komen? Geen probleem, het hééft iets, dat blauwe accent. Ermee gaan werken is een stap te ver – zeker als je meetings hebt met oudere zuurpruimen die geen greintje creativiteit bezitten. Je kan deze mascara vinden bij de drogisterij, in het rek van 2B voor nog geen €5.