Oh prachtige zwarte perfectie. Ik werd op slag verliefd op jouw eenvoud en elegantie, op jouw prachtig gevormde hak en eerlijke prijskaartje. Ik kom je volgende week weer bewonderen, daar op de Meir. En deze keer als een Assepoester vol onschuldigheid, in (h)eerlijke onwetendheid. Want H&M, jij weet mij telkens teleur te stellen, mijn schoenenhart breekt keer op keer. Kan je voor dan geen extra maat voorzien, zo tussen de 6 en 7?
Oh Elle, u heeft me doen watertanden. Niet dat ik niet reeds op voorhand reikhalzend aan het uitkijken was naar de eerste foto van de samenwerking tussen H&M en Maison Martin Margiela. Nee. Maar dit is 100% oké. Zo oké dat ik waarschijnlijk uren voor openingstijd voor de winkel op de Meir ga staan. Het zou de eerste keer zijn. Ik moét die schoenen hebben. En het rode kleed is ook een potentiële aankoop, hoewel een riem gewenst zou zijn. Ik hou van het futuristische kantje van de 7de (verloren) 6 van Antwerpen. Oh God, ik kan niet stoppen met kijken naar die perfectie.
Bij deze mijn excuses voor mijn overdreven gedrag. Ik ben gewoon verliefd – verliéfd zeg ik u – op die schoenen. Moest je er nog aan twijfelen.
Sinds vorige maand zit ik in spaar-modus. Reden: ik laat mijn oog de laatste tijd veel te hard vallen op elektronische nerdy stuff – die wel wat meer geld waard zijn dan een gemiddeld nagellakje. Maar iedereen wéét dat een vrouw niet zonder shoppen kan, dus ben ik genoodzaakt mijn buien te beperken tot mini-stopjes.
Zoals ik vorige maand deed bij H&M. Ik had al langer een nieuwe haarspeld nodig, wegens het mysterieus verdwijnen van vorige edities. Handtas in, handtas uit, op het werk, thuis,… na een hele poos lijkt het wel alsof die elastieken en co. in het niets zijn opgegaan.
Terug naar de essentie: haarspelden en ik zijn geen beste vrienden, wegens veel ruimte versus weinig haar. De meerderheid schuift letterlijk uit. Ah! Maar lieve H&M, bedankt voor mijn zomer te redden met jullie doorschijnende klem. Op maat gemaakt voor dun en/of weinig haar en een beetje futuristisch, die doorkijk. Nam ik gelijk nog wat zwarte klemmetjes mee, die zijn altijd handig tijdens die dagen dat je haar niet mee wil werken.
Ik ben tot over mijn oren verliefd op de juwelenlijn met futuristische kantjes, en ik mocht mezelf welgeteld één cadeautje gunnen. Het werd deze ring, waarvan ik ondertussen weet dat ik hem best niet draag bij stralende zon. Kwestie van chauffeurs niet onnodig te verblinden…
Met een fleurige lente in het vooruitzicht kon ik het niet laten wat fijne kettingen in te slaan bij H&M. Volgens mij heb ik iets met €1-deals, want ook deze… jawel, 1 euro per stuk.
Mijn buit bestaat uit: zwart-wit-transparant met bolletjes, lang zilver met witte steen, 3 dunne parels met de ideale lentekleurtjes.
Gedragen heb ik ze nog niet, maar euh… een miskoop zal er ook niet inzitten. €1. Weetjewel. Probleem der luxe? Waarschijnlijk. Aangezien de halve wereldbevolking heel wat anders zou doen met mijn gespendeerde 3 euries. Maar goed, daar denken we héél eventjes niet aan… Mezelf schuldig voelen over zo’n bedrag? Dat kan ik niet. Besluit: go springtime!
In navolging van mijn sprint naar armbandjes: de haarklem. Op het eerste zicht zag ik er niet veel in – buiten pluimen en kitscherige diamanten. Tot ik de lente voorbij zag komen in mijn hoofd… Pastel!
Roze, blauw, mint,… het zijn mijn kleuren. Punt. Dit is de eerste s/s collectie in jaren die naadloos aansluit bij wat ik wil en die niet vloekt bij mijn huidskleur. Deze klem is zo’n accessoire dat een simpele outfit net wat romantischer kan maken. Net wat meer engeltjes-gericht. Van stoerheid is hierbij geen sprake; ik ga het nieuwe seizoen in als de onschuld zelve!
By the way: de klem mist een diamantje… dat zag ik pas toen ik de foto’s aan het bewerken was. Of hoe liefde wel degelijk blind kan maken. Gekocht bij H&M voor de schappelijke prijs van €1.